Wat is een molazwangerschap?

miscarriage
Een molazwangerschap is een zeer zeldzame vorm van een niet goed aangelegde zwangerschap, waarbij er tijdens de celdeling geen embryo ontstaat, maar wel een placenta. Maar hoe ontstaat een molazwangerschap, hoe kan je het herkennen en hoe is het te behandelen?

Wat is een molazwangerschap?

Als de eicel bevrucht is door een zaadcel, zal de bevruchte eicel zich gaan delen. Er ontstaan zodoende twee cellen, die zich allebei ook weer gaan delen. Dit proces gaat steeds door, waardoor er steeds meer nieuwe cellen ontstaan. Als het gaat om een normale zwangerschap, ontstaat er uit deze cellen een embryo en een placenta. Maar bij een molazwangerschap gaat hier iets fout: de celdeling werkt wel hetzelfde, maar er ontstaat alleen een placenta. De embryo is dus niet aanwezig. Bij een molazwangerschap groeit de placenta gewoon door, zoals bij een normale zwangerschap ook het geval zou zijn. Maar in plaats van dat er ook een embryo in de baarmoeder groeit, ontwikkelen zich allemaal vochtblaasjes op de placenta. Deze blaasjes worden ook wel de molablaasjes genoemd.

Oorzaken van een molazwangerschap

Het is tot op de dag van vandaag nog steeds onbekend waardoor een molazwangerschap wordt veroorzaakt. Het kan iedere zwangere vrouw overkomen, maar het wordt door wetenschappers aangenomen dat er mogelijk erfelijke factoren meespelen in het ontstaan van een molazwangerschap. Ook de leeftijd van de moeder is waarschijnlijk een factor bij het ontstaan. Meisjes jonger dan 15 en vrouwen van 40 jaar of ouder hebben een verhoogd risico op het ontwikkelen van een molazwangerschap. Eigenlijk is er nooit een oorzaak vast te stellen bij een molazwangerschap. 1 op de 2000 zwangerschappen betreft een molazwangerschap.

Hoe wordt een molazwangerschap ontdekt?

Een molazwangerschap si alleen vast te stellen via een echo, vanaf de twaalfde week van de zwangerschap. Regelmatig gaat een molazwangerschap gepaard met vaginaal bloedverlies, waardoor het lijkt alsof er sprake is van een miskraam. Bij vaginaal bloedverlies tijdens de zwangerschap zal er altijd een inwendige echo (via de vagina) gemaakt worden. Tijdens deze echo is er bij een molazwangerschap geen embryo te zien. Wel is het zichtbaar dat er op de placenta allemaal molablaasjes zitten.

Symptomen van een molazwangerschap

Een molazwangerschap kan in principe hetzelfde verlopen als een gewone zwangerschap, met de gewone zwangerschapskwaaltjes. Maar er kunnen wel symptomen zijn die kunnen duiden op een molazwangerschap, waaronder:
  • Vaginaal bloedverlies
  • De placenta groeit sneller dan bij een normale zwangerschap
  • Extreme ochtendmisselijkheid
  • Een algeheel ziek gevoel, zonder duidelijke oorzaak
  • Een extreme afkeer van bepaalde geuren of bij het zien van bepaalde voedingsmiddelen

Behandeling en onderzoek van de molazwangerschap

Zodra de verloskundige heeft geconstateerd dat je een molazwangerschap hebt, wordt je doorverwezen naar een gynaecoloog in het ziekenhuis. Vanaf dat moment ben je onder behandeling van de gynaecoloog. De gynaecoloog zal nogmaals een echo uitvoeren, om er echt zeker van te zijn dat er sprake is van een molazwangerschap en dat er heel zeker geen embryo aanwezig is in jouw buik. Is er inderdaad sprake van een molazwangerschap, dan wordt er een miskraam opgewekt middels een curettage. Vooral de met vocht gevulde blaasjes die zich op de placenta bevinden, de molablaasjes, moeten allemaal uit jouw baarmoeder verwijderd worden, omdat molablaasjes kunnen muteren tot een vorm van kanker. Middels de curettage kunnen niet alle molablaasjes verwijderd worden, dus jouw lichaam zal de achtergebleven blaasjes zelf moeten opruimen. Om te controleren of de molablaasjes op den duur allemaal jouw lichaam verlaten hebben, moet je regelmatig op controle komen bij de gynaecoloog en wordt er ook regelmatig bloed afgenomen. Het bloedonderzoek is nodig om de hoeveelheid HCG, het zwangerschapshormoon, te controleren. Pas als het HCG volledig uit jouw bloed is verdwenen, zijn alle molablaasjes uit jouw lichaam weg. Wordt het HCG-niveau in jouw geval niet lager, maar blijft het hetzelfde, of wordt het zelfs hoger? Dan kan het zijn dat je een chemokuur krijgt. Maar voordat je een chemokuur kan krijgen, moet je een aantal onderzoeken ondergaan. Er wordt onderzocht of de molablaasjes via jouw bloedbaan in andere organen terecht zijn gekomen, er wordt een scan van jouw hoofd en buik gemaakt, en ook worden er foto’s van jouw longen gemaakt.

Molazwangerschap en een toekomstige zwangerschap

Als je eenmaal een molazwangerschap hebt gehad, heb jij geen verhoogd risico op een nieuwe molazwangerschap. Het is natuurlijk mogelijk dat ook jouw tweede zwangerschap een molazwangerschap betreft, maar dan heb je gewoon erg veel ‘pech’.
Vind je dit een leuk artikel? Deel het met anderen:

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *