Miskraam bij 1 op de 4 vrouwen

echo baby
Miskramen komen veel vaker voor dan de meeste mensen denken. De precieze cijfers over de hoeveelheid miskramen zijn divers. Het ene onderzoek beschrijft dat 1 op de 3 vrouwen een miskraam meemaakt, andere onderzoeken zeggen 1 op de 4 zwangerschappen en soms wordt er ook gesproken over 1 op de 10 zwangerschappen. Maar toch gaat het om vrij grote getallen, en wordt er heel weinig over gesproken.

Wat is een miskraam?

Erg veel vrouwen krijgen weleens te maken met een miskraam, waarbij de meeste miskramen plaatsvinden tijdens het eerste trimester. Maar wist je dat ook veel vrouwen een miskraam krijgen zonder dat ze dit weten? Dan heeft de miskraam zo vroeg in de zwangerschap plaatsgevonden, dat de bloeding die veroorzaakt wordt door de miskraam verward wordt met een normale ongesteldheid.
Waarom iemand een miskraam krijgt, en waarom de ene vrouw er meerdere krijgt en de andere vrouw niet, is moeilijk te bepalen. De meeste miskramen zijn het resultaat van een foutje tijdens de celdeling, de innesteling of de groei van de foetus. Het overgrote deel van de zwangerschappen die eindigen in een miskraam, is door de natuur expres zo geregeld. Deze baby’s hadden hoogstwaarschijnlijk een genetische afwijking, waardoor de baby toch overleden zou zijn in een later stadium van de zwangerschap, tijdens de bevalling of vlak na de geboorte.

Tekenen van een miskraam

Miskramen kunnen spontaan op gang komen, maar ook tijdens een echo kan opgemerkt worden dat de foetus of het embryo in de baarmoeder is overleden. Er zijn meerdere tekenen die kunnen duiden op een miskraam, waaronder hevig bloedverlies uit de vagina, buikkrampen (vergelijkbaar met zeer ernstige menstruatiekrampen) en het afnemen van de zwangerschapsverschijnselen. Maar het hoeft niet altijd zo te zijn dat er symptomen zijn die duiden op een miskraam, een groot deel van de miskramen wordt pas ontdekt als de vrouw op controle is bij de verloskundige of gynaecoloog. Daar wordt dan via een echo vastgesteld dat de ongeboren baby niet meer leeft.

Onbegrip uit de omgeving

Veel mensen zijn van mening dat je pas echt goed zwanger bent, als je een zichtbare buik hebt. Maar dit is echt niet waar. Zelfs als iemand maar een week op de hoogte is van de zwangerschap, is het verdriet erg groot wanneer er sprake is van een miskraam. De omgeving van iemand die een miskraam heeft gehad kan erg wisselend reageren op het nieuws van de miskraam. De ene persoon zegt dat je er geen verdriet om kan hebben, omdat dit pas mogelijk is als de baby na een voldragen zwangerschap zou overlijden. Maar ook hebben veel mensen niet door dat een miskraam, hoe vroeg in de zwangerschap deze ook heeft plaatsgevonden, erg hevig verdriet en zelfs gevoelens van depressie kan veroorzaken bij de moeder en vader. Omstanders reageren vaak nuchter en koeltjes op het feit dat je een miskraam hebt gehad. Alleen vrouwen die zelf te maken hebben gehad met één of meer miskramen, weten precies wat jij en je partner doormaken na het verlies van de baby.

Oorzaken van een miskraam

Het is erg moeilijk om de precieze oorzaak van de miskraam te bepalen. Als een vrouw meerdere keren een miskraam heeft gehad, zal er onderzoek worden gedaan naar de mogelijke oorzaak. Maar wanneer het gaat om een enkele miskraam, zal de arts waarschijnlijk melden dat het om een ‘foutje van de natuur’ gaat, en wordt er geen onderzoek gedaan naar de oorzaak van de miskraam.
Veel vrouwen voelen zich na de miskraam erg schuldig. Ze vragen zich af of ze geen verkeerde dingen hebben gedaan, of dat ze niet genoeg gezonde voeding hebben gegeten, of er geen verkeerde bewegingen gemaakt zijn, of er geen gevaarlijke stoffen zijn ingeademd en dergelijke. In de meeste gevallen is het echter onterecht dat de vrouw deze gevoelens heeft, omdat ze over het algemeen niets had kunnen doen om de miskraam te voorkomen of tegen te houden.

Curettage na de miskraam

Als de baby in de buik is overleden, en jouw lichaam gaat niet over tot een spontane abortus, zal er vaak de optie geboden worden om een curettage uit te voeren. Een curettage kan plaatsvinden onder algehele narcose, maar in sommige ziekenhuizen kan ook gekozen worden voor plaatselijke verdoving. Bij de curettage wordt er een slangetje ingebracht via de vagina, waarna de baarmoeder wordt ‘leeggezogen’.
Lichamelijk gezien zal de vrouw geen of weinig hinder ondervinden van de curettage. Maar geestelijk en emotioneel gezien kan een curettage erg belastend zijn. Vrouwen kunnen zich maar moeilijk voorstellen dat ze voor de operatie nog zwanger waren, en na de operatie niet meer. Vrouwen met een miskraam zeggen dan ook dikwijls dat ze zich na de miskraam ‘leeg’ voelen.
Vind je dit een leuk artikel? Deel het met anderen:

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *